Amaçsızca susuyorum..

Susuyorum amaçsızca veya amaçlı farkedermi? diye soruyorum bu sefer kendime dönerek sorduğum soruyu başa alarak ama...?

Susuyor bendeki beden, korkarak bakıyorum kendime, gözüm kararır gibi oluyor.. Bir an için dünya duruyor sanki, birden başım önüme eğik düşüncelere dalıyorum ne düşündüğümü bile bilmeyerek dalıyor, daldıkça gözlerim hiç istemediğim bir sorunun yanıtını vermem için bekliyorum ama zor geliyor.Bir tane sorunun yanıtını veremezken bu kadar yanıtların, anlamlarını yok etmeye çalışırken bunu kendimle paylaşmazken, nasıl olurda, düşünmeye başlarım.,(Yoksa, düşüncelerim kaçışlarım olmaktan çıktımı.)