Kendi bedenini göremeyecek kadar körmüydü...

Bir kız vardı!

Kendi bedeni'ni göremeyecek kadar kör...

körmüydü ki ,yada o bedenin ona ait olmadığını bilecek kadar bilinçlimiydi...

Bilmiyorum,göremiyorum benim gördüğüm onu gördüğüydü aslında..

O anki hislerin, bana ve ona hissettirdiği duygular ,bir gün karşıma çıkacağını hiç düşünmedim,çocuktum ben, ne olduğumu adlandıramayacak kadar da bilinçsizdim.

Savruk bedenim, alacalı suratımdaki boyaların ,sadece maske ardına sakladığım, beş para etmez lanet olası bir bedenden ibaret olmamdı. Evet çığlıklarını duyamıyor çevrendekiler ,belki sende zorlanıyorsun!İçim günah ve binlerce garip düşünceyle doldu, doldum söyleyin nereye kusayım hanginizin hangi birinizin ,o ihtişamlı kendini bir bok sanan havalarına bok atayım? yok yok susuyorum! Kimseyle ne senle,ne onla hiçbirinize bok atamam; sizler tanımıyorsunuz o kızı! Ben gördüm, ben baktım aynı duygularda kaybolduk biz aynı şeylerin hayalini kurduk..Ama siz yoktunuz çünkü siz hiç var olmadınız. Sadece bir köşede küflenmeye yüz tutmuş, nasır bağlamışsınız.. Evet göz yaşlarım çok müsait akmaya, her anlamsızlığa bile akacak durumdayım şuan, siz ne kadar beni tanımıyorsanız bende kendimi sizden daha yabancı görmekteyim ..Of of sigaram gene kendi kendi'ni içiyor! Onu gene sizin yüzünüzden yalnız bıraktım.. Siz boğulun bu karmaşa içinde, ben mi? hiç sormayın; ben her gün boğuluyorum hatta Öldüm...!