0

03:20

Gene kendi gecemde, hapsedilmiş gibi terk edilmiş bedenimim yakarışlarındaydım, kendi yakarışlarım değil ailemin sessiz kalan bağırışlarıydı aslında....gidilmez aşılmaz bir bağ gibiydi bütün bu gürültü, gereksiz boş bir entrikada sahne bulan oyuncuların gergef gibi suratıma çarpmasıydı..Tek tek geriye kalan, sahne tozunu yutmuş gerçek hayatlardan gelen insanlardı...

0 yorum:

Yorum Gönder

Siguiente Anterior Inicio

Memorias

Herkes kendi geçmişini, kalbiyle bildiği bir kitabın sayfaları gibi kapalı tutar ve dostları sadece onun başlığını okuyabilir. Virginia Woolf